كتاب نجوم1 (حدود 1233) اقتباس ناشيانهاي از آثار فرغاني و بتاني بود. اين كتاب در چهار فصل است: 1) كرهٴ ارضي؛ 2) دواير عظيمه و صغيره؛ 3) طلوع و غروب ستارگان؛ 4) مدارات و حركات سيارات. رواج آن را از فراواني نسخهها، شرحها، چاپها، و ترجمههايش ميتوان حدس زد. سليمان اَبيگدُر پرونسي در 1399، آن را به عبري ترجمه كرد، و چند شرح عبري بر آن در دست است. نخستين چاپ (لاتيني) آن (فرارا 1472) دومين كتاب نجومي بود كه چاپ ميشد. در سدهٴ پانزدهم، دست كم بيست و پنج چاپ از آن صورت گرفت، و چاپهاي متعدد ديگري به لاتيني، ايتاليايي، فرانسه، آلماني و اسپانيايي براي تدريس در مدارس تا سدهٴ هفدهم، فراهم آمد. در ميان شرحهاي متعدد آن ميتوان از شرح مايكل اسكات، چيچو داسكولي، پير دالي، رگيو مونتانوس، ژاك لفور، ملانكتون و كلاويوس ياد كرد.
كتاب حساب2 او كاملاً با كتاب نموراريوس و بيان حساب (منسوب به نموراريوس) فرق دارد. اين رسالهها داراي جنبهٴ نظري و فلسفي است، ولي رسالهٴ ساكروبوسكو شرح عملي محاسبه است. كتاب بسيار خوب مرتب شده، و هر عملي در فصلي جداگانه بهطور كامل مورد بحث قرار گرفته است: شمارش، جمع، تفريق، نصف كردن، دو برابر كردن، ضرب، تقسيم، تصاعد، جذرگيري، كعبگيري. اين كتاب رواج فوقالعادهاي يافت و تأثير زيادي در انتشار ارقام هندي داشت. ساكروبوسكو اين ارقام را عربي نميناميد، بلكه دو بار از عربها در مقام مخترع آلگوريسم نام برده است. بدين ترتيب، عقيدهٴ عمومي در اصطلاح ارقام عربي3 بيان شده.
روشهاي عملي كه او توصيف كرده بود تا زمان پروسدوچيمو دوبلدوماندي4 (نيمهٴ اول سدهٴ پانزدهم) بيتغيير ماند.
سرانجام ساكروبوسكو در حدود 1232 (1235، 1244)، رسالهاي در باب تقويم5 تأليف كرد كه پيش از پايان سدهٴ سيزدهم، به زبان ايسلندي ترجمه شد.
دربارهٴ رابرت گروستست ¿ فصل فلسفه؛ دربارهٴ ويليام لونيسي ¿ فصل مترجمان از
عربي به لاتيني؛ دربارهٴ جان گارلندي ¿ فصل زبانشناسي.